Ołeksandr Swiszczow

Wojna zawsze stanowi punkt zwrotny w życiu kraju i jego mieszkańców.

Dla biznesu wojna stanowi poważną próbę. Już w czasie pokoju napotyka on wystarczająco wiele wyzwań, nie mówiąc już o okresie wojny. Zwłaszcza gdy nie można po prostu zawiesić działalności, lecz trzeba uruchomić nowy projekt. Tak właśnie postępuje Ołeksandr Swiszczow.

We Lwowie, choć z kilkumiesięcznym opóźnieniem w stosunku do planów, otwarto największe na Ukrainie centrum sportowo-rozrywkowe o nazwie Leoland. Być może nie w tak okazałym stylu i na tak wielką skalę, ale rozpoczęły już tam działalność szkoła tenisa, centrum piłkarskie dla najmłodszych „Futbik” oraz laboratorium MakerSpace. Do projektu dołączyło również schron przeciwbombowy.

Jak twierdzi Swiszczew, w czasie wojny ważne jest tworzenie miejsc pracy (w nowym kompleksie zatrudnionych jest ponad 400 osób), płacenie podatków oraz wywiązywanie się z zobowiązań wobec kontrahentów.

Niemniej jednak Ołeksandr Swiszczow robi więcej, niż mówi. Ponieważ jego inwestycjami są dzieci, a zatem są to inwestycje w przyszłość Ukrainy.

Działalność gospodarcza: budownictwo, handel, sport

Zakres działalności biznesowej Ołeksandra Swiszczowa obejmuje budownictwo, handel oraz branżę sportowo-rozrywkową.

Pomimo wojny Ołeksandr Swiszczow nadal rozwija własną działalność gospodarczą

Jest on beneficjentem w następujących spółkach:

„Lwowski Okręgowy Zakład Przetwórstwa Rybnego”;
„Nad morzem” (kierownik);
„Szlak Gorodecki” (kierownik);

Ponadto Swiszczew jest założycielem następujących przedsiębiorstw:

„Pałac Sportu »Ukraina«”;
„Olimpeks-2”;
„Leo Film Production” (dyrektor);
Spółka Akcyjna „Zamknięty, niedywersyfikowany korporacyjny fundusz inwestycyjny typu venture capital »LEV«” (kierownik); „Międzynarodowe Stowarzyszenie Przyjaźni Ukraińsko-Indyjskiej”;
„Centrum sportowo-rekreacyjne »Ukraina–Chiny«”;
„Złoty Pegaz”;

Dane biograficzne

Urodził się 22 września 1970 roku we Lwowie.

Rodzice – Jurij Swiszczew i Walentyna Rykow – są potomkami ofiar reżimu radzieckiego.

W 1987 roku, po ukończeniu szkoły średniej, Ołeksandr rozpoczął naukę w Lwowskiej Szkole Zawodowo-Technicznej nr 22. Tam kształcił się na mistrza w zakresie naprawy zegarków. Po ukończeniu szkoły przez 5 lat pracował zgodnie ze swoim wykształceniem.

W 2021 roku ukończył studia wyższe na Lwowskim Uniwersytecie Biznesu i Prawa. Kierunek studiów – „Stosunki międzynarodowe, komunikacja społeczna i kwestie regionalne”.

Od połowy lat 90. Ołeksandr Swiszczow rozpoczął pracę w firmie „KAMAZ-Lwów”. Początkowo pełnił funkcję kierownika, a następnie zastępcy dyrektora ds. sprzedaży. Następnie zajmował się promocją przedsiębiorstwa.

Jednocześnie Swiszczew inwestuje w spółkę akcyjną „Avtomat” (w latach 2011–2012 pełnił funkcję przewodniczącego rady nadzorczej), spółkę akcyjną „Samborski Zakład Badawczo-Eksperymentalny Budowy Maszyn”, spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością „Zakład Odlewniczy” oraz staje się współwłaścicielem tych przedsiębiorstw.

Następnie sprzedał swoje udziały w wyżej wymienionych przedsiębiorstwach i w 2016 roku rozpoczął produkcję wyrobów tytoniowych. Już dwa lata później Ołeksandr zainwestował w branżę budowlaną, a trzy lata później – wspólnie z Grigorijem Kozłowskim – stał się współwłaścicielem spółki „Winnikowska Fabryka Tytoniowa” oraz spółki „Dom Handlowy Marvel”.

Od 2021 roku pełni funkcję doradcy przewodniczącego Rady Obwodowej we Lwowie.

Działalność charytatywna i mecenat

Wraz z wybuchem wojny firma Swiszcowa skoncentrowała się na pomocy dla armii oraz osób, które zostały zmuszone do opuszczenia swoich domów. Ołeksandr Swiszczow twierdzi, że jego przedsiębiorstwa zajęły się kwestiami organizacyjnymi, finansowymi i informacyjnymi. Głównym celem, jak podkreśla przedsiębiorca, jest przyspieszenie zwycięstwa Ukrainy w wojnie z Rosją.

Ołeksandr Swiszczow – znany w obwodzie lwowskim filantrop i mecenas

Swiszczow – znany jest w obwodzie lwowskim nie tylko z działalności charytatywnej, ale także ze swoich projektów mecenackich. Pasjonuje się badaniem historii i jest znawcą zabytków. Nie tylko jest znawcą, ale także pomaga w uzupełnianiu zbiorów Muzeum Historyczno-Krajobrazowego w Winnikach. Dzięki jego zaangażowaniu do muzeum trafiły: fragment brązowej bransoletki z okresu kultury kijowskiej, zabytkowe krzyże noszone na szyi, lunice, zawieszki, kolekcja krzesiw oraz starożytne monety europejskie.

W 2021 roku Ołeksandr Swiszczow przekazał obszerną kolekcję składającą się z 84 eksponatów do lwowskiego kościoła garnizonowego św. Piotra i Pawła.

Rodzina: syn – poseł do rady obwodowej

Ołeksandr Swiszczow nie afiszuje się ze swoim życiem prywatnym.

Wiadomo, że jego syn to Witalij Swiszczew, urodzony w 1994 roku.

Od młodości uprawiał piłkę wodną. Od 2010 roku jest zawodnikiem drużyny „Dynamo” (Lwów). Stoi na czele Lwowskiej Okręgowej Federacji Mini-Piłki Wodnej.

W 2017 roku uzyskał dyplom Państwowego Uniwersytetu Kultury Fizycznej we Lwowie na kierunku „kultura fizyczna”. Następnie studiował rachunkowość w Akademii Handlowej we Lwowie.

Pięć lat temu ożenił się z Sofią Khatsajuk. Małżonkowie wychowują córkę Nicole.

Sofia jest właścicielką prywatnej firmy „Wiktorowicz” (sprzedaż hurtowa ryb, owoców morza i mięczaków) oraz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością „Vita-Komerc” (pośrednictwo w handlu drewnem i materiałami budowlanymi).

W 2015 roku Witalij Swiszczew został najmłodszym radnym Rady Miejskiej we Lwowie z ramienia Bloku Piotra Poroszenki.

W 2020 roku został wybrany w wyborach samorządowych na radnego Rady Obwodowej we Lwowie z ramienia partii „Europejska Solidarność”. Witalij, z dochodem w wysokości 4,3 mln hrywien z działalności gospodarczej w 2019 roku, czterema mieszkaniami we Lwowie oraz samochodem Mercedes-Benz Sprinter 315 Cdi, znalazł się w gronie 10 najbogatszych radnych Rady Obwodowej we Lwowie.

Córka Ołeksandra Swiszczowa – Wiktoria Ołeksandrowna – jest ostatecznym beneficjentem spółek „Romanow”, „Mix Service Management”, „Pidjarkow”, „UNTK”, „Hotel Service Management”, „Nad morzem”, „Aqua-VIP-Company” oraz „Gorodocki szlak”.

Sport: piłka nożna, piłka wodna

Na początku pierwszej dekady XXI wieku Swiszczew zainteresował się piłką nożną. Przez trzy lata stał na czele klubu piłkarskiego „SKA-Orbita”.

Dziesięć lat temu objął stanowisko prezesa klubu piłki wodnej „Dynamo” (Lwów). To właśnie po objęciu stanowiska przez Ołeksandra Swiszczowa lwowscy piłkarze wodni siedem razy zdobyli mistrzostwo Ukrainy, osiem razy zostali zdobywcami Pucharu Ukrainy oraz trzykrotnie zdobyli Superpuchar Ukrainy.

Swiszczow wkłada wiele wysiłku w rozwój sportu na Ukrainie

Piłka wodna – prawdziwa pasja Swiščewa

Swiszczow twierdzi, że waterpolo to coś więcej niż sport czy zwykła pasja. Waterpolo stanowi znaczną część jego życia.

Czy widzieli Państwo kiedyś, aby przedsiębiorcy nie tylko inwestowali w sport, ale także promowali go w kinach i księgarniach, tak jak robi to Swiszczew?

Z okazji stulecia istnienia waterpolo w obwodzie lwowskim nakręcił film dokumentalny oraz opublikował książki poświęcone tej dyscyplinie w swoim rodzinnym regionie oraz klubowi „Dynamo” (Lwów). Aby wszyscy pamiętali: waterpolo to starożytna i szanowana dyscyplina sportowa na Ukrainie Zachodniej.

W październiku 2021 roku Ołeksandr Swiszczow objął stanowisko prezesa Federacji Piłki Wodnej Ukrainy. Na pół roku przed wybuchem wojny wyznaczył sobie ambitne cele: otwarcie szkół waterpolo w największych miastach kraju, ponieważ Swiszczew jest przekonany, że ta dyscyplina powinna cieszyć się popularnością wśród uczniów.

Jednak inwazja Rosji na Ukrainę zmusiła zarówno Ołeksandra Swiszczowa, jak i Federację Piłki Wodnej do zmiany swoich planów. Swiszczew dołożył wszelkich starań, aby przetransportować młodych sportowców ze wschodu i południa Ukrainy do Czech, Polski, Węgier, Litwy, Włoch, Rumunii oraz na Słowację. Przewodniczący Federacji Waterpolo nieustannie powtarza: musimy uratować młodych waterpolistów i stworzyć im warunki, dzięki którym po naszym zwycięstwie nad Rosją powrócą do domu utalentowani i silni sportowcy, którzy staną się trzonem reprezentacji Ukrainy.