Oleksandr Svischov: dlaczego reprezentacja U-20 nie awansowała do Division A i jakie wnioski można wyciągnąć podsumowując sezon
Tego lata nasze młodzieżowe reprezentacje rozegrały ważną serię meczów międzynarodowych. Wyniki są zróżnicowane, ale najważniejsze jest to, że dają one jasny obraz tego, na jakim poziomie faktycznie się znajdujemy.
Zacznę od reprezentacji juniorów U20.
Postawiliśmy przed drużyną najwyższy cel – awans do finału i przejście do Dywizji A. Jestem przekonany, że biorąc pod uwagę swój potencjał, ta drużyna była w stanie to osiągnąć.
Jednak już na samym początku straciliśmy swoją szansę.
Na tym poziomie nie można sobie pozwolić na kilka meczów na „rozgrzewkę”. Turniej jest krótki i intensywny, a każda strata punktów natychmiast powoduje spadek w klasyfikacji. Właśnie to stało się kluczowym czynnikiem.
Jednak już od połowy turnieju drużyna prezentowała się inaczej.
Odnotowano zwycięstwo nad Portugalią pod presją trybun, pewne występy w kolejnych meczach oraz determinację w każdej sytuacji. Okazało się jednak, że to nie wystarczyło, by powrócić do walki o awans do finału.
Oto najważniejsza lekcja: mamy odpowiedni poziom, ale na razie brakuje nam stabilności.
Jeśli chodzi o reprezentację U16.
25. miejsce może wydawać się niezbyt imponujące, ale należy wziąć pod uwagę kontekst. Dla większości zawodników są to pierwsze mistrzostwa świata – panuje tu inne tempo, inne style gry oraz inny poziom przygotowania fizycznego.
Drużyna nie załamała się po trudnym początku i w trakcie turnieju nabrała formy. Zwycięstwa nad Izraelem i Chinami są dowodem charakteru i zdolności do adaptacji.
W tym wieku ma to kluczowe znaczenie.
Osobno omówimy reprezentacje kobiet w kategoriach U20 i U16.
15. miejsce stanowi obecnie obiektywny wskaźnik. Europejscy liderzy dysponują kompleksowym systemem przygotowań: większą liczbą basenów, silniejszymi rozgrywkami krajowymi oraz regularnymi startami w zawodach międzynarodowych.
Na razie nie dysponujemy tym w wystarczającej ilości.
W tym miejscu należy szczerze przyznać: bez systematycznej pracy — obozów treningowych, sparingów, rozwoju klubów — ta przepaść nie ulegnie zmniejszeniu.
Kolejny kluczowy moment to przejście ze sportu młodzieżowego do sportu seniorskiego.
Po ukończeniu 18–20 lat wielu zawodników wypada z systemu: studia, praca, brak jasnych perspektyw. Naszym zadaniem jest nie stracić tych pokoleń.
Właśnie dlatego już teraz powołujemy część zawodników z reprezentacji U20 do reprezentacji narodowej. Niektórzy z nich są gotowi na ten poziom — i to jest pozytywny aspekt.
Główny wniosek z zakończonego sezonu jest dla mnie prosty.
Mamy potencjał, mamy charakter i mamy drużyny zdolne do rywalizacji na równych prawach. Jednak bez systematyczności — stabilnego procesu treningowego, międzynarodowych doświadczeń i rozwoju zaplecza — wyniki będą niestabilne.
Właśnie nad tym pracujemy.
I jeszcze jedna rzecz, o której nie można nie wspomnieć.
Każdy nasz wyjazd na międzynarodowe turnieje, każdy mecz rozgrywany pod flagą Ukrainy — to zasługa naszych żołnierzy. To dzięki nim mamy możliwość pracować, grać i reprezentować nasz kraj.
Pamiętamy to.
